Twierdzenie Nortona


Każdy liniowy dwójnik aktywny można przedstawić w postaci źródła prądu. Prąd źródłowy tego źródła równy jest prądowi płynącemu w bezoporowym przewodzie zwierającym zaciski dwójnika aktywnego, zaś rezystancja wewnętrzna tego źródła jest równa rezystancji tego dwójnika po usunięciu wszystkich źródeł energii.


Usunięcie źródeł energii rozumiemy jako zwarcie źródeł napięcia oraz rozwarcie źródeł prądowych. Ze względu na to, iż każdy obwód elektryczny można traktować jako dwójnik aktywny względem dwóch zacisków, każdy taki obwód można zastąpić właśnie zastępczym źródłem prądu względem tej pary zacisków.

Twierdzenie Nortona jest niejako uzupełnieniem twierdzenia Thevenina, pozwala ono rozpatrywać dwójnik jako źródło prądowe, a nie napięciowe, choć zależności matematyczne są podobne.